Πέντε ποιήματα του Bernhard

Δοκιμαστικές μεταφράσεις πέντε ποιημάτων, θα ακολουθήσουν ίσως λίγες ακόμα. Ο Bernhard ξεκίνησε γράφοντας ποίηση, την οποία παράτησε σχεδόν τελείως όταν ξεκίνησε να ασχολείται με την πεζογραφία. Οι παρατηρήσεις είναι φυσικά παραπάνω από ευπρόσδεκτες.

Μέχρι σήμερα δεν έχω υπ’ όψιν κάποιο συγκροτημένο σύνολο μεταφρασμένων στα ελληνικά ποιημάτων, πέραν κάποιων λίγων που είχε μεταφράσει ο Α. Ίσαρης. Οι οιωνοί δείχνουν όμως πως δεν θα αργήσει να κυκλοφορήσει κάτι. (Κάποια ακόμη μεταφρασμένα ποιήματα μπορεί κανείς να βρει εδώ, εδώ κι εδώ.)

Η γάτα / Σπυρίδων Μηλιαράκης

Είναι γνωστό πως οι άνθρωποι έχουν την τάση να αυτοδιαχωρίζονται σε κατηγορίες μέσω ενός μεγάλου πλήθους κριτηρίων, συχνά με τραγικές συνέπειες. Όπως είναι φυσικό, σε κάθε παρόμοια συζήτηση θα συναντήσει κανείς αμφότερες τις ακραίες, ιδεοτυπικές θέσεις που καθιστούν κάθε πεδίο λόγου δυνατό· έτσι, ο συμπαθής νομιναλιστής θα υποστηρίξει ότι ο μόνος θεμιτός διαχωρισμός είναι τελικά ο κατά μόνας, πράγμα που δίχως άλλο θα εξαγριώσει τον εκάστοτε οπαδό του πανθεϊσμού ή και μονισμού σε όλες τις μορφές του, με αναπόφευκτο αποτέλεσμα την καταστροφή μιας βραδιάς που υποσχόταν κάποτε πολλά, κάτω από τα αστέρια της μητρόπολης που ξεκουράζεται. Χωρίς να εισέλθουμε στα τεχνικά άδυτα αυτής της δαιδαλώδους όσο και συναρπαστικής συζήτησης, θα υποστηρίξουμε, με τη συνεπικουρία του κ. Σπυρίδωνα Μηλιαράκη, ότι ο εγκυρότερος διαχωρισμός δεν είναι μεταξύ προλετάριων και κεφαλαιοκρατών, καλών και κακών, ζωντανών και νεκρών ή ευφυών και κουτών. Δεν βαραίνει τόσο η αναπαραγωγική ικανότητα, η καλλιτεχνική ποιότητα, η δυνατότητα για ωμότητα και η φυσική ρωμαλεότητα –και δεν γίνεται καν λόγος για την προσωπικότητα, η οποία οφείλεται στην τυχαιότητα, για την περιπλοκότητα που οδηγεί σε αβεβαιότητα ή για την κενότητα μιας ανέξοδης σοβαρότητας. Δεν μας απασχολεί η αποστολή που θέτει ο καθένας στον εαυτό του και δεν θα δίναμε ποτέ την εντολή να σταματήσει επιτέλους να κάνει το δικό του.