Silentium / Arvo Pärt

Συναντάμε τους εαυτούς μας σε ένα δωμάτιο. Οι τοίχοι είναι πέτρινοι και φθαρμένοι, το μοναδικό παράθυρο δεν έχει κούφωμα, τζάμι ή κάγκελα και κοιτάζει κάτω, από μεγάλο ύψος, σε ένα εξαιρετικά ασαφές υπαίθριο τοπίο, δημιουργώντας αυτήν την αίσθηση που είναι τόσο οικεία από τον τύπο του ονείρου που προσπερνάει το καλό και το κακό, σαν οι κατηγορίες αυτές να μην είχαν ποτέ βαρύτητα. Βασιλεύει ένα ακατέργαστο και αμετατόπιστο ημίφως, μα η κατάσταση δεν είναι καθόλου παθητική, δεν βρισκόμαστε εδώ για να παραιτηθούμε.

συνέχεια…

Advertisements