Ο Bowie

 low

Το μοντάζ παίζει λοιπόν

τον ίδιο ρόλο στον κινηματογράφο

που παίζει ο θάνατος στη ζωή

Pasolini      

Knowledge comes with death’s release

Bowie

Τώρα που κούρνιαξε η κατάσταση, ο καιρός (κυρίως συννεφιά και επίσης φλεβάρης μάρτης) δείχνει ιδανικός για ένα σημείωμα περί Bowie. Πιστός στον μύθο του, ο δικός μας προεικόνισε τον θάνατό του με ένα video clip, έστησε μια πρόχειρη ύστατη περσόνα και κατόπιν τα κακάρωσε με άψογο, φυσικά, timing· το τραγούδι και το κλιπ ήταν της σειράς και ο θάνατος από καρκίνο. Θα διευκρινίσω γραφικώ τω τρόπω πως ακούω Bowie εξ απαλών ονύχων και μα την αλήθεια ακούω ακόμα τον Bowie του ’76 με ’80 (εδώ και κάποιον καιρό κυρίως το Always crashing in the same car), αντικαθιστώντας το Lodger [1979] με το Aladdin sane [1973]. Αλλά δεν φαντάζομαι πως χρειάζεται να επιμείνω για να πείσω τον οποιονδήποτε έχει αυτιά, μάτια και τα υπόλοιπα, όποιον λοιπόν δεν έπεσε προσφάτως στη γη πως ο Bowie έπαψε ουσιαστικά να υφίσταται μετά από το άτιμο 1980· μιλάμε για 36 χρόνια! Υπήρξε για μια πρωτοφανώς δραστική και πετυχημένη δεκαετία και κατόπιν ξεφούσκωσε εκκωφαντικά και το ενδιαφέρον εστιάζεται επί της παρούσης ακριβώς σε αυτό το ξεφούσκωμα: εφόσον δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλεύεται, κυριολέκτω διαβεβαιώνοντας πάραυτα πως μου έχει χαλάσει η θέρμανση.

συνέχεια…