Les applaudissements ne se mangent pas / Maguy Marin

(Τα χειροκροτήματα δεν τρώγονται)

daumier crispin et scapin

tagnächtlich                             [μερονυκτίς

die Bären-Polka:              η αρκουδοπόλκα:]

Celan

Άλλο ένα κείμενο περί Μαρέν στη σειρά των μαρενοκειμένων που προηγήθηκαν του παρόντος, μία ακόμη αποτύπωση μαρενοσκέψεων που προστίθεται στις μαρενοαλυσίδες που αιωρούνται, ανεπαίσθητες μα υπαρκτές. 4 στα τέσσερα κείμενα για μαρέν, παντού κείμενα για τη μαρέν και τα μισά από τα κείμενα (2) να σχολιάζουν την ίδια παράσταση της μαρέν! Ποιος να το έλεγε, πώς να το μαντέψει, γιατί να διανοηθεί κανείς ότι η χορευτική ευρύτητα και το κειμενικό μας πλάτος θα καταβαραθρώνονταν κατ’ αυτόν τον τρόπο, θα καταποντίζονταν σε τέτοια βάθη, θα καταδυναστεύονταν από τέτοια μονομέρεια. Κι όμως! Ό,τι κι αν πιστέψατε! Όπως κι αν συμπεριφερθήκατε! Όποιοι κι αν νομίσατε προς στιγμήν πως είστε, η ζωή πρόλαβε ακόμα και τον Πιπίνο τον Βραχύ, τον περίφημο Σούμπερτ στα γρήγορα, τους σοφούς της ανατολής, αλλά και μυθικές φιγούρες όπως ο Λόκι, ο Βιγιόν και ο Λεωνίδας Χρηστάκης. Συγκεντρωθείτε!

~

Κάποιος εκεί γύρω που καθόμασταν, μακριά από τη σκηνή, πολύ μακριά. […] Το σκηνικό: από μινιμαλιστικό έως ανύπαρκτο: λουρίδες υφασμάτων γύρω γύρω πολύχρωμες όπου μπαινοβγαίνανε οι οκτώ χορευτές/ριες εδώ κι εκεί κι αλλού κι αυτό είν’ όλο· χορευτές και λωρίδες λουρίδες και χορεύτριες και τα σανίδια της όπερας των παρισίων και το φτηνό εισιτήριο 25 ευρώ, κάποιος εκεί γύρω που καθόμασταν έκλανε, στην όπερα των παρισίων τα χειροκροτήματα δεν τρώγονται·

τρώγονται τα χειροκροτήματα

μια χαρά τρώγονται!

με κάποια σως

χειροκροτητική σάλτσα με την οποία τρέφονται χορευτές, χορογράφοι και άλλοι

(η αγάπη του κοινού, όπως λέγεται)

και κάποιος έκλανε!

στην όπερα των παρισίων στον 15ο εξώστη παρακολουθήσαμε από χιλιόμετρα απόσταση οκτώ χορευτές να μπαινοβγαίνουν σε λουρίδες πολύχρωμες.

Υπήρξαν κάποιες αποχωρήσεις. Όταν συζητούσαμε μετά, κάποια δήλωσε πως αν ήταν μόνη ίσως θα είχε αποχωρήσει κι αυτή. Υπήρξαν αποχωρήσεις. Δεν ήταν πάντως πολλές. Το έργο ήταν επιθετικό, βαρύ· οπωσδήποτε αρκετά επίπεδο. Ήταν οι οκτώ χορευτές δεν ξέρω!, μπορεί κι αυτοί να έκλαναν πίσω από τις λουρίδες και να γελάγανε χαχα αλλά επί σκηνής ήταν επιθετικές και βαρείς και δώσ’ του μπες και βγες και τρεις τρεις σαν ναζιστική περίπολος και αναμετρήσεις και ωπ! κάποιος να πετάγεται ο μισός ως πτώμα από τις λουρίδες και άγνωστα χέρια να τη σέρνουν πίσω, σ’ αυτόν τον άλλον θάνατο, σκέτη συγκρουσιακότητα σε μονόωρο χορευτικό σφηνάκι, σκηνική επίγευση μονομανών διεμβολισμών!

Ακατάπαυστη βαρύτητα και επιθετικότητα και κάποιος θα σέρνεται κι ο άλλος να τον γυρνάει ανάποδα

και σε ζευγάρια τώρα!

και κάνε τον αποδιοπομπαίο τράγο! (do the scapegoat!)

και συσχετισμοί καταπίεσης!

και επανάληψη με παραλλαγές

και δώσ’ του πτώμα σερνάμενο

από άγνωστα, αθέατα μπράτσα και καρπούς

πάλι τριμερές ήταν το έργο, όπως και το προηγούμενο

αλλά τόσο αφηρημένο [=χωρίς γειώσεις]

μόνο λωρίδες και χορευτές και μουσική (πολλή μουσική)

δύσκολο να προσδιοριστεί από δομικής απόψεως

πάντως τριμερές

όπως και να ’χει κι αυτή η παράσταση με έπιασε, με τσάκωσε χοπ!

αλλά κάτι σκεφτόμουν, κάτι με προβλημάτιζε

έλεγα κι εγώ επ!

χοπ! η παράσταση

επ! κι εγώ.

Και η μουσική, κυρίως ένας βόμβος, λίγο έτσι λίγο αλλιώς

με κάτι βουμ βουμ: βόμβος και μετά σταδιακά όλο και έχωνε

κι αρχίσανε να μπαίνουν στη μέγιστη ένταση κάτι κιθαριές α λα keiji haino

έτσι για λίγο, γκράγκα γκρούγκα

στοπ!

και πάλι

και έλα

και δώσ’ του και πάμε

και να κοπανιούνται άνευ κοπανητού οι άλλοι

σαν νεκρές ψυχές στον χώρο

και βόμβος από πάνω και κιθαριές

και λέω ώπα, μαγκί!

διάολε μαγκί! μη με εκβιάζεις!

δεν μου αρέσει πια να με εκβιάζουν

μια ζωή με εκβιάζουν

μια ζωή αλληλοεκβιασμών

φανερών και υπόγειων

μια ζωή βουτηγμένοι στον εαυτό

και να ματώνουμε τα χέρια μας στις κιθάρες

μια ζωή περίπολα

και η μεγάλη τέχνη

κι η φούγκα του θανάτου

μια ζωή αποδιοπομπαίων τράγων και πτωμάτων που σέρνονται

από αθέατα μπράτσα

και η μητροπολιτική μας σύγχυση

μπουχτίσαμε!

μπούχτισα!

με τη μητροπολιτική μου σύγχυση!

θέλω την επαρχιακή μου σαφήνεια!

θέλω το πορτραίτο μιας κυρίας

κι ένα πιάτο παστίτσιο!

θέλω χώμα μέσα στη χούφτα μου

που παραμένει στη φούχτα μου…

ΧΟΡΟΣ

(διακόπτει) να πας στο χωριό σου τότε!

ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ

(έντονα) σας γαμάει το χωριό μου!

ΧΟΡΟΣ

εμείς εδώ γουστάρουμε θόρυβο και καυσαέριο

ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ

τέρμα

να πέσει η αυλαία

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s